Not a Valentine but a Lover

Δεν θέλω να φανώ κλισε και να πώ «ποσο όμορφα του Αγίου Βαλεντίνου σήμερα, ας γιορτάσουμε την αγάπη ,ας αγοράσουμε λουλούδια, σοκολατάκια και καρδούλες. Να ζήσουν οι ερωτευμένοι. «
Αλλά δεν θα πώ επίσης πόσο βλακεία αυτή η μέρα, μια εμπορική γιορτή , και όλα τα συναφή.
Θα πώ πως είναι ακόμη μια γιορτή που ο καθένας ας την γιορτάσει όπως ακριβώς θέλει. Δεν πιστεύω στην γιορτή αλλά στην ουσία .Στην αγάπη , στον έρωτα ,στην φιλία, στον πόνο, στην συγχώρεση, όλα ξεκινάνε και τελειώνουν σε αυτή την λέξη.ΑΓΑΠΗ. Καταστάσεις πολλές, ο καθένας ζεί την δική του και θα γιορτάσει η όχι όπως θέλει. Για μένα σημαντική μέρα αφου μου θυμίζει κάτι συγκεγκριμένο.Τέτοια μέρα ,λίγα χρόνια πρίν. Κί όμως θυμάμαι, μάλλον ήτανε σημαντικό. Και εσύ, να θυμάσε ότι αγαπάς, να ξεχνάς ότι σε πονά και να ζέις χωρίς φόβο. Και να βάζεις στόχους. Η αγάπη είναι κερδίζω ή χάνω. Ποτέ κάποιος δεν ήτανε πάντα νικητής και ποτέ χαμένος.
Δεν υπάρχει αγάπη χωρίς απογοήτευση , ούτε χαρά χωρίς δυσκολία. 

ΗΑPPY VALENTINE’S DAY
HAPPY ANTI-VALENTINE’S DAY
HAPPY TODAY 

Πάρε την ευχή που εσύ θές και να έχεις μια μέρα όπως ακριβώς θές εσύ. Με αυτόν , ή τον άλλον με τους άλλους ή τον κανένα.
                                           
                                                     Different kind of Love songs
                                       
                                        

                                           

                                                  

                                    

                                                                                  
                                                          LOVE as it should be

enjoy!Live-LOVE-Laugh
Marina  x

                                                                                                 Enjoy!
                                                                              Live-Love-Laugh!Marina x
                                          

Advertisements

Must watch Video

Μιλάμε για δύναμη ,ένα αγγελάκι που ήρθε σε αυτό τον κόσμο με την χαρισματικότητα τα λόγια του να μπορούν να σε «χαστουκίζουν «και να συνειδητοποιείς την σπουδαίοτητα του.
Ένα αγοράκι με ειδικές ικανότητες ,με μεγαλείο ψυχής λέει τα πάντα μόνο σε λίγα λεπτα.
Ο Βασίλης .

Merry Christmas ❤

Ξημερώνει Χριστούγεννα , η μεγαλύτερη γιορτή της χριστιανοσύνης.Και η πιο χαρούμενη για όλους μας. Έυχομαι σε όλους Χρόνια Πολλά , γεμάτα υγεία , αγάπη, έρωτα , φίλους ,χορό, πολύ μουσική ,πολύ φαγητό . Να είναι για όλους μια αναγέννηση ψυχής, να φύγουν όλες οι κακές σκέψεις και να μείνουν μόνο οι όμορφες. Ας επαναπροσδιορίσουμε τον εαυτό μας , τι θέλουμε, να διώξουμε τα κακά πνεύματα , και με την γέννηση του Χριστου, να αναγεννηθούμε κι εμέις. Η αντίστροφη μέτρηση για τον αποχαιρετισμό του 2012 έιναι επικύνδυνα κοντά, ότι κι αν ήταν το περιεχόμενό του, το πιο σημαντικό είναι πως «Είμαστ´ακόμα ζωντανοιιιι…!!»Εδώ για να παλέψουμε για τα όνειρα μας , να αγαπήσουμε , να κλάψουμε , εύχομαι μόνο απο χαρά ,και να ζήσουμε. Ίσως προσδιορίσω αυτή την μέρα ως απλά πιο επίσημη , στα χαρτιά ας πούμε ,για να τα κάνουμε όλα αυτά. Γιατι καθημερινά πρέπεινα τα τηρούμε.Ίσως αυτή η μέρα υπάρχει για να μας το υπενθυμίζει. Να αγαπάμε τον συνανθρωπό μας και να τον βοηθάμε, γυρνάει πάντα πίσω σε μας στο διπλάσιο.Να λατρευουμε την οικογένεια μας και τους φίλους μας λες και είναι η μεγαλύτερη καψούρα, γιατί τίποτα δεν είναι δεδόμενο, να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας, να αγαπάμε τα ζωάκια, να τα δίνουμε όλα στον έρωτα χωρίς καμια μετάνοια και ας πονέσουμε, και ο πόνος συναίσθημα είναι απο τα πιο δυνατά. Να προσέχουμε τον εαυτό μας και την υγεία μας, γιατί αυτή κι αν δεν είναι δεδομένη.Να ακόυμε πολύ μουσική, και να χορεύουμε, έστω και μόνος στο δωμάτιο σου. Αγκαλίες , πολλές αγκαλιές , η πιο δυνατή και όμορφη κίνηση .Και ας μην ξεχνάμε πως για κάποιους ανθρώπους αυτή η μέρα δεν σημαίνει τίποτα παρα μόνο ακόμη μια μέρα που πολεμούν για επιβίωση, για ένα πιάτο φαί για μια κούτα για να κοιμηθούν το βράδυ.’Ετσι για να θυμόμαστε πόσο τυχεροί είμαστε που έχουμε ακόμη και τα βασικά που για άλλους είναι δυσεύρετα. Αγάπη μόνο αγάπη στις ζωές μας, τι μένει στο τέλος ; Ήρθες εδώ για να το ζήσεις. Χρόνια Πολλά σε όλους!Εύχομαι μια αξέχαστη, πανέμορφη μέρα όπως την ποθεί ο καθένας!
                              MERRY CHRISTMAS – XΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

HUGS AND KISSES!!
Leaving with Santaaa

                                                                                                                       

The sweetest ❤
                                                                                                                  Marina 3L! x

Παρόν και Μέλλον. Ο πιο δύσκολος συνδυασμός.

Eίναι κάποιες φορές που χάνεις την ουσία του παρόντος που ζείς ,για το μέλλον που θα έρθει. Με το παρελθόν μου δεν είχα ποτέ κανένα προβλημα, το αγαπώ , είμαι περήφανη γι αυτό.Το μέλλον έιναι αυτό που με αγχώνει. Αυτό το αβέβαιο, οπως θέλουν να μας το παρουσιάσουν το «κάθε πέρσυ και καλύτερα μέλλον «. Και ρωτώ που χώρος για όνειρα, ποιοι στόχοι, να στηρικτούν που, σε ένα εαυτό που δεν είναι δυνατός γιατί δεν ζεί το όνειρό του, που δεν μπορεί να είναι ανεξάρτητος γιατί βρίσκει παντού πόρτες κλειστές , οι αυτές οι πόρτες που ανοίγουν απλά για να σου πουν «Ευχαριστούμε, θα επικοινωνήσουμε μαζί σας το συντομότερο» , «Συγνώμη αλλα μετα απο 5 μέρες που δουλέψατε δεν δείξατε ακριβώς αυτο που περιμέναμε » ποτε ακριβώς να το δείξω, αλήθεια αυτο θεωρείς δίνω ευκαιρία σε ενα νέο παιδί ; «Θα γίνουν συνεντεύξεις για μια θέση εργασίας» , που τυχαία θα κερδίσει την θέση η ανιψιά του διευθυντή. Τυχαίο . Και μπένεις στην διαδικασία να σκεφτείς ,λες να πήρα λάθος κατεύθυνση, λες να μην κάνω για αυτό, όταν ομως σπουδαίοι άνθρωποι σου έχουν πει τα πιο όμορφα λόγια, ανθρωποι που σίγουρα δεν είχαν λόγο να σε κολακεύσουν, τότε τι κάνεις, πως προχωράς. Προσπαθείς να φτιάξεις λύσεις με το μυαλό σου, να σωθείς στο μέλλον σου στηριζόμενος στο όμορφο παρελθόν σου,γιατί το παρόν σου δεν σου αρκεί.Δέν έχουν όλοι οι άνθρωποι όνειρα και τελικά εμείς οι ονειροπώλοι, σε εμάς που το σίγουρο και μέτριο παρόν δεν αρκεί,εμείς υποφέρουμε. Και κάπου εκεί γονατίζεις, εκει που πρέπει μα φανείς πιο δυνατός απο ποτέ ,εκει πέφτεις γιατί είσαι πιο ευάλωτος απο ποτέ. Εκεί πρέπει να πέσεις απλά για να σηκωθείς ξανά με πιο πολλή φόρα αυτή τη φορά. Το ξέρω,δύσκολο,το πιο δύσκολο.Να αναθεωρήσεις κάποιες σκέψεις σου, να βρείς πιος είναι ο στόχος σου και με ποια βήματα θα φτάσεις σε αυτόν. Και ίσως αυτό το βήμα να είναι και η φυγή. Αν αυτο είναι να φύγεις. Το πιο σημαντικό όμως είναι η ηρεμία του μυαλού, το καθαρό μυαλό, μόνο αυτό θα σε οδηγήσει στις σωστές αποφάσεις. Γιατί και το μυαλό χρειάζεται ξεκούραση. Αλλίως δεν δουλεύει σωστά. Πως να το κάνουμε. Άστα για λίγο όλα πίσω και ζήσε το τώρα, το αύριο, παρε τα δεδομένα που έχεις την δεδομένη στιγμή μπροστά σου και διέλυσε τα.Ζήστα. Μόνο με καθαρό μυαλό , το σύμπαν θα σου δείξει τα σημάδια του, θα σε βοηθήσει στην κατεύθυνση που θές να πάρεις. Γιατί δεν είναι και απαραίτητο να την έχεις βρεί. Έρχονται και γιορτές, όμορφες μέρες με αγάπη, καλή ευκαιρία. Δεν ξέρω αν αυτά που έγραψα είναι μελαγχολικά, είναι και λίγο η μελαγχολία των Χριστουγέννων, αλλά είναι κάποιες σκέψεις μου για αυτά που βλέπω να συμβαίνουν προσωπικά σε μένα αλλά και στους γύρω μου. Θα θελά πολύ να ακούσω τις δικές σας σκέψεις. Κάποια λόγια που διάβασα και με συγκίνησαν » Αύριο ξημερώνει μια καινούργια βδομάδα. Πόσο θα θελα να μπορούσα να τη χρωματίσω μονάχα με φωτεινά χρώματα. Να μην υπάρχει καθόλου γκρίζο.Να μπορέσω να ρουφήξω κάθε στιγμή της.Να τρέξω να προλαβω κάθε δικό μου πρέπει αλλά και να πραγματοποιήσω μερικά απο τα θέλω μου. Έχω καιρό να ρωτήσω τον εαυτό μου τι είναι αυτό που θέλει.Ίσως τον έχω αφήσει λίγο πίσω.Μακάρι να μπορέσω να τον συναντήσω αυτή την βδομάδα κάνοντας του μερικά χατίρια.Νομίζω του αξίζει.» Σας αφήνω με τον πιο δύσκολο στόχο αλλά αρχή όλων την θετική σκέψη και την πίστη.Να έχεις. Πίστεψε το και θα σε πιστέψει κι’ αυτό.Μέρα με την μέρα, βήμα βήμα, σκαλί σκαλί.

Eκδόσεις Λυμπέρη. Ο κύκλος κλείνει.Eγώ το έζησα.

Είναι κάποια νέα που όταν τα μαθαίνεις πονάνε πολύ,πιο πολύ απο άλλες κακές ειδήσεις, κυρίως όταν με αυτά δένεσαι συναισθηματικά. Χθές πληροφορήθηκα το κλείσιμο των εκδόσεων Λυμπέρη. Εκεί πριν ένα χρόνο εγώ έκανα την πρακική μου στην Vogue . Απο τις πιο δυνατές εμπειρίες στην ζωή μου, έμαθα τόσα πολλα σε θέμα δημοσιογραφίας και μόδας .Για πρώτη φορά ήμουν σε ένα εργασιακό περιβάλλον που θα ήταν όνειρό μου να δουλέψω. Δυσκολίες υπήρχαν αλλά παντού υπάρχουν. Εκεί γνώρισα ταλαντούχους ανθρώπους , με αυτό που λέμε αστέρι πάνω απο το κεφάλι τους. Να μπαίνουν δηλαδή στα γραφεία και να γίνονται αμέσως αντιληπτοί. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον Μιχάλη Πάντο που έμπενε στα γραφεία πάντα βιαστικός λόγω του φόρτου εργασίας και ένιωθες αμέσως την Θετική του ενέργεια να σε κυριεύει ,έριχνε αμέσως και μια ατάκα και προσπαθούσες να συγκρατήσεις τα γέλια σου.Ακατόρθωτο. Την γλυκήτατη Ίρις που με δέκτηκε αμέσως με τον πιο όμορφο τρόπο,εξηγώντας μου τόσα πολλά.Και το Ευχαριστώ και το Σε παρακαλώ πρώτες και κύριες λέξεις στο λεξιλόγιο της, αυτό που λέμε πραγματική ευγένεια στην ψυχή. Την εκθαμβωτική Γεωργία που με το που την γνώρισα είπα αυτή ρε παιδί μου είναι γυναικάρα. Γυναίκα που θές αμέσως να την κάνεις κολλητή. Με τεράστιο ταλέντο , η αίσθητική της και ο τρόπος που αντιλαμβάνεται την μόδα εμένα μου ταιριάζει πολύ. Η Ειρήνη με τα υπέροχα τατουάζ και απίστευτο γούστο και ταλέντο σε αυτό που κάνει.Η Δέσποινα που κάθε μέρα ήθελες να «κλέψεις» και κάτι άλλο απο αυτά που φορούσε, στυλάτη απίστευτα.
‘Ηταν αυτό που ξυπνούσες και ανυπομονούσες να πάς εκεί, για να μάθεις τρία πράγματα παραπάνω , να ζήσεις μια ακόμη μοναδική εμπειρία. Οι φωτογραφήσεις, τα μοντέλα, τα ρούχα (ρούχα που μπορεί μια φορά στην ζωή σου να σου δοθεί η ευκαιρία να τα αγγίξεις). Κι όμως μας έδειχναν εμπιστοσύνη, ήθελαν να μάθουν για μας.Ζούσα το άγχος τους, τον θυμό τους, την απογοήτευσή τους, την χαρά τους. Τους έβλεπα πως τα έδιναν όλα ενώ ο μισθός τους συνεχώς μειωνόταν. Τό έκανα γιατί το γούσταραν. Το αγαπούσαν .Όλοι ,τα καταπληκτικά παιδία στο στούντιο, οι φωτογράφοι, ο πάντα ήρεμος Διευθυντής φωτογραφίας Λευτέρης , ο Μιχάλης, ο Στέφανος, η γλυκήτατη και πάντα χαμογελαστή Κύνθια. Η Αντριάνα και η Ναταλία του ΕΓΩ ,ψυχάρες και υπέροχες!Ο Χρήστος του Life Style που εγω προσωπικά τον λάτρεψα , απ΄’τους καλύτερους ανθρώπους και ταλέντα που έχω γνωρίσει στην ζωή μου.Το αισθανόμουνα, πως οι δυσκολίες υπήρχαν ,η αβεβαιότητα για το αύριο επίσης αλλα αυτό προσπαθούσαν να το αγνοούν και τα κατάφερναν. Οταν ήρθε η τελευταία μέρα και έπρεπε να φύγω η στεναχώρια μου ήταν τεράστια ,γιαυτό και ενώ είχα υποσχεθεί στον ευατό μου πως δεν θα κλάψω, έκλαψα πιο πολλές φορές και απο αυτές που υπολόγιζα. Είχα φτάσει στο σημείο να τους νιώθω παρέα μου, καθημερινότητα μου ,ανάγκη μου. Γι ‘αυτό και που τώρα αυτός ο κύκλος έκλεισε αφού οι εκδόσεις Λυμπέρη κλείνουνε, ποιοι φταίνε και γιατί έφτασε σε αυτό το σημείο δεν είμαι σε θέση να ξέρω ούτε να κρίνω ,ήθελα να πώ απλά αυτά που ένιωθα να μιλήσω για την ευγένεια που έδειχναν πάντα ο κος. Αντώνης Λυμπέρης και η κα.’Ελενα Μακρή Λυμπέρη .Τα τελευταία λόγια της κας Έλενας Μακρή Λυμπέρη που ζήτησα να δώ προσωπικά πριν φύγω και δέκτηκε αμέσως, ήταν να μήν σταματήσω ποτέ να προσπαθώ για αυτό που ονειρεύομαι.Με αυτό θα κλείσω ,θα πώ δύναμη σε όλους αυτόυς τους υπέροχους  και ταλαντούχους ανθρώπους ,ένας καινούργιος δρόμος θα υπάρξει που πρέπει να περπατήςουν με αγάπη και αξιοπρέπεια, τα αστέρια δεν χάνονται ποτέ. Σας ευχαριστώ !Στο επανειδείν!!

Τόιχος απο τα κτίριο των εκδόσεων.

Οδυσσέας Ελύτης

Στις 2 Νοεμβρίου γεννήθηκε ο τεράστιος αυτός άνθρωπος και νομπελίστας Οδυσσέας Ελύτης .Γι ´αυτό και η google αφιέρωσε το doodle της σε αυτόν! Και θα κλείσω με τα αγαπημένα μου με τόσο νόημα δικά του αποφθέγματα!

«Τα τρία Τ της επιτυχίας: Ταλέντο, Τόλμη, Τύχη.»

«Για να πατάς το πόδι σου στερέα στη γή ,πρέπει το ένα σου πόδι να είναι έξω απο τη γή.»

«Ψαρεύωντας έρχεται η θάλασσα.»

«Πιάσε την αστραπή στο δρόμο σου άνθρωπε δώσε της διάρκεια,μπορείς»

Picture of the day

Αυτά τα ματάκια ,αυτή η ψυχούλα είναι
εκεί όπου το εγκατέλειψαν το Σάββατο,αυτοί που το αγαπούσαν.
Σε αυτούς που στηριζόταν,σε αυτούς που έδινε την αγάπη του.
Είναι εκέι και περιμένει.

Η φωτογραφία είναι απο το http://www.adespoto.gr/.
Ένα site που κάνει καταπληκτική δουλειά.
Με πραγματική ανιδιοτελές αγάπη προς τα ζώα.
Μπορείτε να το βρείτε στο facebook εδώ και στο twitter εδώ
Καταπληκτική δουλειά,αυτες οι ψυχούλες σας έχουν,μας έχουν ανάγκη.

Μικρή ζωή.

Χθες μπροστά στα μάτια μου είδα να διαδραματίζεται μια απο τις μεγαλύτερες τραγωδίες. Είχα πάει για ένα καφέ στην περιοχή των Φοινικούδων στην Λάρνακα.Μόλις είχα παρκάρει άρχισε το αυτοκίνητο να κουνιέται απο τον δυνατό άνεμο και να ξεκινά μια απότομη δυνατή βροχή.Περίμενα να ηρεμήσει για να μπορώ να κατέβω .Καθώς προχωρούσα βλέπω πολύ κόσμο μαζεμένο ,αστυνομία,οχήματα της πυροσβεστικής ασθενοφόρα. Ένας τεράστιος γερανός έπεσε μέσα στον δρόμο και καταπλάκωσε δύο αυτοκίνητα που κινούνταν κανονικά. Κανείς δεν μπορούσε νε μάθει ακριβώς πως ήταν οι άνθρωποι μέσα στο αυτοκίνητο παρα μόνο όλες τις υπηρεσίες καθώς και απλούς ανθρώπους να προσπαθούν να απεγκλωβίσουν τους ανθρώπους κόβωντας την οροφή του διελυμένου αυτοκινήτου.Μετά απο πολλές ώρες προσπάθειες ακούω χειροκροτήματα και τα πρώτα ασθενοφόρα να φεύγουν. Ένιωσα αισιόδοξη,πως μέσα στην ατυχία τους αυτοί οι άνθρωποι φάνηκαν τυχεροί και τα τραύματα τους θα ήταν μικρά.Για να φτάσω σπίτι και να ακούσω πως η μια γυναίκα Αγγλοκύπρια υπέκυψε στα τραύματα της,και τα υπόλοιπα τρία άτομα είναι πολύ σοβαρα τραυματισμένοι. Η στεναχώρια μου και το σοκ μου ,δεν περιγράφονται.Πόσο άδοξα και απότομα μπορέι να κοπεί το νήμα της ζωή σου. Σκέφτομαι πόσο έντονα πρέπει να ζούμε την κάθε μας στιγμή,πώς πρέπει να κάνουμε ότι νιώθουνε σαν μαν υπάρχει αύριο.να λέμε Σ´αγαπώ στους γονείς μας,στους φίλους μου, συνέχεια,όποτε το νιώθουμε,να μαστε καλοί άνθρωποι γιατί πραγματικά η ζωή είναι τόσο μικρή που οι αμφιβολίες ,οι κακεντρέχιες και τα Αν δεν χωράνε.Συλλήπητήρια στην οικογένεια,δύναμη σε αυτούς που έμειναν πίσω. Τι άλλο μπορώ να πώ.

ΜΑΘΗΜΑ ΖΩΗΣ.Καλό ταξίδι Ιωάννα.

                                      

Είναι απο αυτές τις στιγμές που κάνεις χίλιες σκέψεις για την ζωή σου, μιζερίαζεις ,αγχώνεσαι. Μέχρι που έρχεται μια είδηση που σου ταράζει όλο σου το είναι. Που σε κάνει να τα σκεφτείς όλα πολύ διαφορετικά. Να δείς όλη σου την ζωή διαφορετικά . Ένα πλασματάκι λοιπόν εννέα  μηνών μου έδωσε και νομίζω σε όποιον διαβάζει για την ζωή του το μεγαλύτερο μάθημα ζωής. Η Ιωάννα σε ηλικία μόλις εννέα μηνών χάνει την μάχη με την ζωή. Γεννήθηκε με την νόσο της Νωτιαίας Μυικής Ατροφίας. Γεννήθηκε πολεμίστρια,γεννήθηκε για να παλέψει για κάτι που πολλοί νομίζουμε πως μας ανήκει,αλλα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως είναι δώρο ,την ΖΩΗ. Οι γονείς οι δικοί τις φύλακες άγγελοι,που μέσα στην τόση μεγάλη χαρά τους μαθαίνουν πως το αγγελούδι τους ήρθε στην ζωή καταδικασμένο να φύγει .. Νωρίς μέχρι τα δυό του χρόνια το πολύ. Ήθελαν αυτό το ταξίδι να της το κάνουν όσο πιο όμορφο γίνεται ,και τα κατάφεραν με επιτυχία. Γιατί φαινότανε στο προσωπάκι της,σε όλες τις φωτογραφίες,στα νάζια που έκανε στον φακό,στις πόζες που έπαιρνε όταν εβλεπε την μαμά και τον μπαμπά .Αγνόωντας όλα αυτά τα καλώδια που την έπνιγαν. Η ηρωίδα μανούλα της έφτιαξε ένα μλογκ σαν ημερολόγιο και έγραφε καθημερινα την ζωή και την εξέλιξη της Ιωάννας στο πρώτο πρόσωπο,λες και μας μιλάει η Ιωάννα.Ήταν ένα θέμα που όχι απλά με άγγιξε,με έκανε νε κλάψω και να δώ την ζωή διαφορετικά. Ας προσευχηθουμε όλοι για αυτούς τους γονείς ήρωες που έμειναν πίσω,που μας έδωσαν ένα τεράστιο μάθημα ζωής,που χάρισαν στην Ιωάννα την πιο γεμάτη και χαρούμενη ζωή που θα μπορούσε να έχει.Μικρό το ταξίδι της,μεγάλα και σημαντικά αυτά που άφησε πίσω. Λείπει απο την αγκαλιά της μανούλας,της γιαγιάς,του μπαμπά ,του παππού αλλά είναι στα χέρια των Αγγέλων,στον παράδεισο.


Εδώ κάποιες αναρτήσεις απο την σελίδα της Ιωάννας. Λίγο χρόνο αν αφιερώσεις θα καταλάβεις πολλά,δεν είπε πολλά η Ιωάννα,έπραξε,πολέμησε, νίκησε,με τον δικό της τρόπο

1 Μαϊ 2012

Με λένε Βίκυ και είμαι η μαμά της Ιωάννας

Με λένε Βίκυ και είμαι η μαμά της Ιωάννας. Ακομα και τώρα 5 μήνες μετά ακουγεται σαν ψέμα. Η εγκυμοσύνη, η γέννα — ολα ήταν τέλεια, μέχρι που η μικρή μας έκλεισε το δεύτερο μήνα και εγινε η διάγνώση.

 Η ασθένεια, νωτιαία μυική ατροφία, γενετική, έγω και ο άντρας μου είμασταν φορείς χωρίς να το γνωρίζουμε, προσδόκιμο ζωής το πολύ 2 χρόνια με μέσο όρο τους 9 μήνες. Άνοιξε η γή να με καταπιεί.

Νομιζα πώς ζούσα έναν εφιάλτη και πως κάποια στιγμή θα ξυπνήσω. Ήμουν σοκαρισμένη και ένα μεγάλο ΓΙΑΤΙ γυρνούσε στο μυαλό μου. Στο νοσοκομείο της έβαλαν ένα σωληνάκι στη μύτη για να τρέφεται και μετα απο 5 μέρες πήγαμε σπίτι, δεν υπαρχεί θεραπεία!

Μετά απο κάποιες μέρες ομώς αρχισαμε να σκεφτομαστε διαφορετικά. Η Ιώαννα έιναι δώρο για έμας. Μας έδωσε και μας δίνει τόσες ευχαριστες στιγμές. Αυτό είναι το DNA της, αυτό ήταν απο τη πρώτη στιγμή που δημιουργήθηκε, δεν είχε άλλη επιλογή να έρθει στο κοσμό. Σκέφτηκα πως της αξίζει να ζεί όπως καθέ άλλο παιδί της ηλικίας της και φυσικά να έχει μια μαμά και έναν μπαμπά που την αγαπάν και της δίνουν το καλύτερο δυνατό, και αύτο θα γινόταν μόνο αν ξεπερνούσαμε τον εαυτό μας και σκεφτόμασταν την Ιωάννα και μόνο. Σκεφτήκαμε πως στεναχωριόμαστε για τον εαυτό μας, γιατί δεν ικανοποιούνται τα δικά μας όνειρα, η Ιωάννα είχε τα δικά της «σχέδια», θα πρέπει να χαιρόμαστε την κάθε στιγμή και όχι να σκεφτόμαστε τι θα γίνει μετα. Στο κατώ κατώ της γραφής κανένας δε ξέρει τι θα γίνει στο μέλλον. Αποφασίσαμε πως μπροστά της δε θα κλάψουμε ποτέ! Η Ιώαννα μας έχει διδάξει μέσα σε ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα ό,τι κάποιος μαθαίνει μετά απο μια ολόκληρη ζωή.

 Το blog αυτό είναι αφιερωμένο στη ζωή της!

29 Απρ 2012

Γειά σας

Γεία σε όλους, με λένε Ιωάννα και είμαι 5 μηνών ακριβώς. Γεννήθηκα στις 29 Νοεμβρίου 2011 στην Αμερική αλλα η μαμά μου και ο μπαμπάς μου είναι απο τη Θεσσαλονίκη. 
Όταν ήμουν 2 μήνων η μαμά μου, μου είπε πως διαγνώστηκα με μια γενετική ασθενεια που λέγεται νωτιαία μυική ατροφία τύπου 1. Είναι η νούμερο 1 γενετική αιτία θανάτου των βρεφών ηλικίας κάτω των 2, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν ποτέ ακούσει για αυτή. Περίπου 1 στα 40 άτομα είναι φορείς αυτού γονιδίου. Η ασθένεια αυτή προκαλεί μυική αδυναμία/ατροφία χωρίς να έχει καμία επίδραση στην νοητική ικανότητα.
Λοιπόν επι του παρόντος δεν υπάρχει θεραπεία για αυτή την ασθένεια και έτσι η μαμά μου και ο μπαμπάς μου αποφάσισαν πως μπορούν είτε να καθίσουν και να παρακαλοθούν πως θα φύγω ή να κανούν τη κάθε μέρα μου μοναδική και αξέχαστη! Για αυτό λοιπόν έφτιαξα αυτό το blog, θα σας λέω πως πέρασα τη καθε μου μέρα που ελπίζω να είναι η μια καλύτερη απο την άλλη :). Για την ώρα θα σας δειξω μερικες φωτογράφίες μου για να δείτε πόσο όμορφη είμαι, και δε το λέω αυτό επειδή είμαι μπροστά. 🙂

29 Ιουλ 2012

Τα νέα μου

Γεια σας φίλοι,

Ελπίζω όλοι να είστε καλά και να περνάτε υπέροχα. Έχω καιρό να σας γράψω και έτσι σήμερα ήθελα να σας πω τα νέα μου. Κατ’ αρχήν έχω μεγαλώσει πολύ, σύμφωνα με τελευταίες εκτιμήσεις πλησιάζω στο ύψος τη γιαγιά μου  (Γιαγιά μη θυμώσεις, δεν εννοώ οτι είσαι κοντή, απλά εγώ είμαι πολύ ψηλή 🙂 )

Επίσης πρέπει να φοράω αυτό το καινούριο σκουλαρίκι, το οξυγόνο, σύνεχεια, οπότε τώρα όλοι και επισήμως με φωνάζουν γουρουνίτσα. Βέβαια εγώ δε πτοούμε καθόλου γιατί όπως είπε και μια φίλη μου στην Ελλάδα και η μις Πίγκυ γουρουνίτσα ήταν αλλά είδατε τι καριέρα έκανε :)!

Κατα τα άλλα η μαμά μου λέει πως έγινα πολύ γλωσσού. Δε μπορεί πλέον κανένας να πιει  νερό, καφέ η οτιδήποτε άλλο χωρίς να κάνει «αααχ» στο τέλος. Και αν δε κάνει το κάνω εγώ για αυτόν. Επίσης έμαθα να λέω το όνομά μου, βέβαια λίγο παραλλαγμένο γιατι βρε παιδιά πολλά τα φωνήεντα στην αρχή και με μπερδέυαν, οπότε λέω ένα Άννα και τελειώσαμε. Μου αρέσει επίσης πολύ να τραγουδάω, και η μαμά μου λέει πως έχω την πιο ωραία φωνή που έχει ακούσει ποτέ. Προσπαθεί συνέχεια να με τραβήξει βίντεο αλλά όποτε το κάνει εγώ απλά δε μιλάω καθόλου. Μα τι νομίζει θα μιλάω όποτε θέλει αυτή :)! Αχ αυτοί οι γονείς καμιά φορά! Βέβαια κατέφερε να τραβήξει κάτι και θα σας το δείξω.

Έγινα και 8 μηνών δηλαδή 21.037.968 δευτερολέπτων περίπου! Μεγάλωσα πολύ τελικά. Η μαμά μου λέει βέβαια οτι η ζωή μας δεν πρέπει να μετριέται σε χρόνια, μήνες, δευτερόλεπτα αλλά σε στιγμές, και μαζί μου ζει τόσο όμορφες στιγμες που ο χρόνος πλέον δεν έχει σημασία.

ΑΑΑΑ και μη ξεχνιόμαστε, το πιο σημαντικό απο όλα, η αποστολή μου. Ελπιζω οι άνθρωποι που γνωρίζουν το SMA πλέον να πολλαπλασιάζονται καθημερινώς. Σας φιλω όλους γλυκά.

Σας ευχαριστώ!

30 Σεπ 2012

Κανόνες

Γεία σας φίλοι μου…Καιρό έχουμε να τα πούμε!Η αλήθεια είναι πως η μαμά μου ήταν λίγο κουρασμένη τελευταίως και κοιμόταν συνέχεια και δε μπορούσε να μου δώσει τον υπολογιστή να σας γράψω. Λίγο μαλώσαμε, αλλά μωρέ μπορείς να τα βάλεις με τους μεγάλους;

Λοιπόν εγώ είμαι καλά. Έχω φυσικά και κάποιες μέρες που δεν είμαι τόσο καλά, αλλά τα έχουμε ξαναπεί, σε όλους συμβαίνει αυτό. Τα ξενύχτια συνεχίζονται κανονικά, για να φανταστείτε ο «απογευματινός» μου ύπνος είναι στις 10 το βράδυ, άδικα προσπαθεί η μαμά μου να με βάλει στο κρεβατι στις 12, αν δεν πάει 2 το πρωί δε κοιμάμαι. Προσπαθεί βλέπετε η μαμά μου να μου βάλει κάποιους κανόνες αλλά μάταια, βέβαια έχουμε άλλους δυο κανόνες που τους ακολουθώ πάντα.

Κατ’αρχην η μαμά μου λέει πως οποιοδήποτε αρνητικό συναισθημα δεν έχει χώρο στο μυαλό μας και στη καρδιά μας. Στεναχώρια, απαισιοδοξία, μίσος, ζήλεια λέει πως απλά μας κάνουν κακό. Ε… αυτόν το κανόνα λοιπόν τον ακολουθώ.

Ο δεύτερος λοιπόν σημαντικός κανόνας που έχει βάλει η μαμά μου αφορά σε αυτά που λέω και αυτά που κάνω. Λέει λοιπόν πως οι άνθρωποι μπορεί να ξεχάσουν κάτι που τους έχεις πει ή κάνει αλλα ποτέ δε θα ξεχάσουν το συναισθημα που τους προκάλεσε αυτό που είπες ή έκανες οπότε πρέπει να προσέχω πολύ.

Αυτά λοιπόν για σήμερα. Ελπίζω να μην ξεχνάτε την αποστολή μου, αν και είμαι σιγουρη πως δεν την ξεχνάτε ποτέ!  Θα σας δείξω μερικές φωτογραφίες απο την καθημερινότητα  μου και φυσικά το βίντεο που σας είχα υποσχεθέι που τραγουδάω μαζί με τη μαμά μου.

Φιλάκια πολλά και να περνάτε καλά

1 Οκτ 2012

Αρρωστήσαμε 😦

Εδώ μαμά Βίκυ. Χθες, γύρω στις 3 το πρωί η Ιώαννα δυστυχώς αρρώστησε. Έπεσαν οι σφυγμοί και το οξυγόνο της πολύ, καλέσαμε ασθενοφόρο και τώρα είμαστε στο νοσοκομείο. Μάλλον είναι πνευμονία :(.

Η Ιωάννα κοιμάται ήσυχη αυτή τη στιγμή μαζί με το Μίκυ και τη Μίνυ της. Ξύπνησε για λίγο και μας χαμογέλασε μόλις είδε μια φωτογραφία του μπαμπά της :)!

Να είστε όλοι καλά και ελπίζω να έχουμε καλύτερα νέα σύντομα.


2 Οκτ 2012

Αντίο Ιωάννα

Η Ιωάννα σήμερα το μεσημέρι έφυγε. Έφυγε ήρεμη στην αγκαλιά μου. Πάλεψε όσο μπορούσε αλλά κάποια στιγμή κουράστηκε. Σας αγαπούσε όλους όπως την αγαπήσατε και εσείς! Για όλους είχε πάντα το πιο ζεστό της χαμόγελο και έτσι θα τη θυμόμαστε για πάντα.

Αντίο Ιωάννα…Θα μας λείψεις

Μαμά & Μπαμπάς

                                          

                                            

                                                      

        

                                 Μπορείς να ενημερωθείς για την νόσο Εδώ  .

                                http://www.giatinioanna.com